Nieuw project: bevers. Het leesboek.

We zijn een nieuw project begonnen, over bevers deze keer. Een leuk en interessant beest. Deze keer wil ik Bloem vooral zelfstandig laten werken, dus zelf het lapbook uitwerken voorzover het haar lukt. Niet evident, ze vind dat best stappend. Het meeste van zulke klussen doet ze al alleen, maar dan ben ik altijd "in de buurt" en dat voelt "safe". deze keer wil ik niet altijd "in de buurt" zijn. kijken hoe ze dat ervan af brengt.

Maar bij elk project probeer ik een leesboek te zoeken die over ons onderwerp gaat. Ze hadden niet zo heel veel in de bib, vooral prentenboeken die eigenlijk voor de kleuters bedoeld zijn ( al vinden wij een mooi prentenboek ook nog steeds mooi ;-)

Ik kwam uit bij "Manke Bever" van Ed Frank.
gaat over een indiaantje van de stam der snelvoeten. Hij heeft echter een horrelvoet.

De proef om tot de jagers van de stam toegelaten te worden gaat natuurlijk om snelheid, en dat heeft Manke Bever niet; Tocht brengt hij de proef tot een goed einde door slim te zijn.

Zat heel wat gesprekstof in het boekje : uitlachen en uitsluiten, gehandicapt zijn, nadenken en leren omgaan met een probleem, recept hebben voor iemand die anders is dan jij, vrienden....

Een leuk boekje, alleen te snel uit naar Bloem haar idee, ze had nog wel meer willen weten over de indianen.

De "read aloud" van dit moment. De reis om de wereld in 80 dagen.

Bloem "moet" elke dag een stuk voorlezen. Helpt enorm voor correct lezen, geen woorden overslaan bij snelheid, woordenschat uitbreiden en "angst" overwinnen. Ze is vaak verlegen als er iets gepresenteerd moet worden en het hardop lezen helpt haar wel om meer zelfvertrouwen te krijgen. Als ze zelf "hoort" dat het zo slecht nog niet is. Bloem las (dankzij methode De Haan) redelijk rap vlot in vergelijking met haar broers en zus. Maar zelf vond ze het nooit goed genoeg, ze weigerde dan ook altijd om hardop te lezen als er iemand anders dan ik in de buurt was. Met dit verplichte "read aloud" komt ze daar helemaal overheen. Ze leest nu ook gerust voor in de zondagsschool. 

In de kringloop vond ik de kinderuitgave van "de reis om de wereld in 80 dagen" van Jules Verne. Ze kende het verhaal al van de Engelse les. (Engels meelezen op Little Fox)

We lezen elke dag een paar bladzijden en meestal doet ze een taalverwerking over de tekst.

Moeilijke woorden opzoeken in het woordenboek.

Woorden in alfabetische volgorde zetten etc, of een zin netjes overschrijven, foutloos uiteraard.

Het is geen standaard taal-methode manier van lesgeven, maar het werkt wel goed. En daar gaat het om. Ik had dit jaar een taal verwerking methode gekocht, juist ook voor zulk soort dingen te doen, maar we hebben hem "afgekeurd" :-) en niet gebruikt.

In zo'n methode wordt enkel een paar blz. van het boek gebruikt, dat irriteert al "hoe loopt het af? (en ja, ik weet het, ik kan het boek gaan opzoeken in de bib :-) En ze vond de boeken "stom". 

Een verhaal dat niet aanspreek motiveert ook niet echt.

En we hebben gelukkig de vrijheid om de lessen aan te passen aan onze leerling. De zaak is dat ze leert wat ze moet leren, dat wij een andere weg nemen als op een school maakt niet uit, we komen uiteindelijk bij hetzelfde eindstation uit.

De rode prinses, Paul Biegel.

Deze lazen we voor, Bloem was hem al als luisterboek begonnen via Superboek maar ergens liep het boek daar vast. En ze wilde natuurlijk graag weten hoe het afliep. Zelf kende ik het boek ook niet, al is het een "oude" :-)
Maar samen hebben we lol gehad bij het voorlezen. Het is grappig geschreven, soms veranderde ik de zinsopbouw een beetje ;-), maar er zitten grappig woordspelingen in, en daar houd Bloem wel van. Een beetje doordenken bij hoe iets geschreven wordt. En het is lekker spannend. Waar ze een goed jaar geleden niks van spanning wilde weten, begint ze dat nu juist erg leuk te vinden. Zeker leuk dus.

Het liedje van Pietje Puk.

Bloem vond dat het liedje van Pietje Puk ook in haar poëzie/liedjes schriftje moest.

En deze keer wilde ze het ook helemaal zelf doen!

Ze is nog steeds super grote fan van de boeken. Ze vind het  steeds bekende terugkomen heerlijk vertrouwd. 

Dubbeldik de poes, Spitsoor de hond en Krikkie de papegaai.

Het altijd tegen elkaar aan botsen bij het de hoek om slaan met Langdraad, zijn slechte humeur maar toch altijd weer vrienden aan het eind van het boek.

Verder houd Bloem van alle grappig woordspelingen die er in het boek voorkomen en de zegswijzes.

Vind ze heerlijk. Ze haalt uit de tekst heel rap eruit wat er met de zegswijze bedoeld wordt, vaak hebben we hele discussies. Is grappig. Helaas zitten we op dit moment aan het laatste deeltje dat we hebben. We speuren hard in kringloopwinkels achter nog ontbrekende deeltjes voor onze serie.

gelukkig hebben we hier wel enige boekenkasten vol leuk, spannende toffe boeken én is de bib niet al te ver weg. We zijn nog lang niet uitgelezen :-)

Eén, twee, drie, vier,

Pietje Puk die heeft plezier,

vijf, zes, zeven, acht,

't is Pietje Puk die altijd lacht.

De kleine Lord, voorleesboek.

Voorlezen doen we hier elke dag. Vaak meer dan één keer op een dag, dat zijn momenten waar we samen enorm van genieten. We lezen verschillende boeken, vaak gewoon door elkaar. Overdag wat anders dan het "voor het slapen gaan boek".

De kleine Lord was de laatste weken het " bedtijd-boek". Bloem vond het super spannend, was van tijd tot tijd behoorlijk verontwaardigd, leefde helemaal mee met Cedric , zat echt "in" het verhaal en was blij met de goede afloop.

We leerde een heleboel woorden voor onze woordenschat. Deden gelijk aan begrijpend lezen, de éne keer vertelde ze zelf het hoofdstuk terug (narration a la Charlotte Mason), de andere keer stelde ik vragen en gaf zij antwoord. Vaak tussendoor de betekenis van een woord "uitproberen". Zien of ze weet waar het om gaat, en ja, dat lukt heel leuk, ze haalt uit het zinsverband heel goed wat een moeilijk woord betekend. Hierbij volgen we dus de redeneringen van meneer de Haan. Hij stelt dat een kind veel meer leert van zinnen dan van losse woordjes. Dat klopt, merk ik bij de taal-lessen ook.
Nu nog een momentje plannen om samen naar de film te kijken. Dat is voor mij jeugdsentiment ;-)
Heb even op you-tube gekeken en er zijn wel vier verschillende versie gemaakt van het boek. Maar we gaan voor de 1980 versie, degene met Ricky Schöder, vind hem het leuks én het best te volgen.
We kijken hem gelijk in het Engels, heeft ze ook haar Engels weer geoefend :-)

Ons uilen project: Een mindmap gemaakt en een bezoek aan de uilentuin.

We zijn al even bezig met ons uilen project. We keken al enkele filmpjes via schooltv, zoekfunctie: uilen. Daar leerde we al veel.
Daarna kwamen de informatieve boeken van de bib aan de buurt. Die lazen we samen en maakte gelijkertijd een mindmap. Vroeger hebben we die werkwijze ook al een paar keer gebruikt en ik heb nu Bloem groter wordt gemerkt dat dit voor haar een erg goede manier is van informatie verwerken. Daar we nog in het begin van lezen en schrijven zitten wilde ik gewoon de mindmap schrijven. Daar was Bloem het niet mee eens, ze wilde een eigen mindmap maken, en zo schreef ze alles over wat ik op schreef. Lange woorden als "camouflage, uilskuiken, nachtvogel" spelde ik haar voor. Het was wat veel (vond ik) maar ze hield dapper vol! Vond het super om te doen.

Dit was het resultaat. Omdat het best veel info in één keer was (al was er natuurlijk wel herhaling van wat ze voordien al in de filmpjes gezien had) wilde ik graag weten hoeveel er was blijven "hangen". 

Ik  suggereerde de foto van de mindmap naar opa in Nederland te sturen en te vertellen dat ze op het moment een uilenproject volgt. Vond ze een tof idee, ze zou wel even dicteren wat ik schrijven moest. Tot mijn verbazing kwam al het geleerde eruit. halverwege pakte ze haar mindmap erbij, keek eens even p het papier, om vervolgende de rest te dicteren. Was voor mij als de "lesgever" heel tof. Om te zien dat deze manier van aanpak en werk, ook echt werkt! Het is tot nu toe zoeken geweest welke manier van werken het beste gaat, maar zo langzaamaan komen we erachter! 

Ik probeer in onze projecten ook zoveel mogelijk de andere vakken te integreren. En dat lukt eigenlijk goed. Nederlands en woordenschat is geen probleem. Kijk maar op de map om te zien welke woorden we allemaal besproken hebben. Enkele woorden alleen is lastig, in een verhaal haalt ze erg snel eruit wat een woord wil zeggen door het zinsverband met de rest van het verhaal.

Daar er ook nog een lapbook over uilen op het programma staat wordt ook Engels in het project betrokken. Die lapbooks zijn allemaal op internet te vinden, maar alles is Engelstalig, en deze mama vind niet dat ze alles moet gaan vertalen en opnieuw maken :-) Engels staat ook op onze leslijst, dus waarom niet gelijk Owl, pellet, raptor en dergelijke leren.

We zochten ook een boek om voor te lezen. Dat was wat moeilijker. Zo'n mooie als bij de Peru lessen vonden we niet; Wel een grappig boek van Arnold Lobel. Verhalen over een gekke uil die bang is voor zijn eigen knieën onder zijn deken. Die de winter binnen laat waardoor zijn huis bevriest. Die aan allemaal zielige dingen gaat denken : stoelen met kapotte poten bijvoorbeeld om te te kunnen huilen zodat hij tranen thee kan zetten. We genoten wel van het boekje, maar leerde niks bij over echte uilen! :-)

En verder zijn we op zoek gegaan naar braakballen. Die willen we graag uitpluizen; Dat was een minder makkelijke opdracht om te vinden maar het is ons toch gelukt. Daarvoor brachten we gister een bezoekje aan de uilentuin van Jan en Ann. Een gepensioneerd koppel die er als hobby een tiental uilen op na houdt. We kregen braakballen en veren en een berg uitleg over uilen. En we mochten natuurlijk de uilen van heel dichtbij bewonderen. 

Het kleine uiltje rechtsboven heet Billy en vonden wij het liefst! de grote foto is de lapland-uil, die was super mooi!

Project Peru.

We zijn een hele tijd bezig geweest met ons project over Peru. We kwamen bij dit land uit na ons bananen-project en ons daaruit voortkomende fairtrade project.
Daar de fairtrade bananen uit Peru kwamen, werd dat ons volgende project.

We leerde waar Peru ligt op de wereldbol, wat de hoofdstad is.
We bekeken Peru in de atlas, op google-earth en in info boeken van de bib.
We kochten maïskolven en bereidde die zoals ze dat in Peru doen.
We kleurden op een kaart de rivieren, bergen en het regenwoud.
We bekeken de klederdracht, en kleurde daar ook een kleurplaat van.
We bekeken wat filmpjes op youtube.
We keken bij oma naar documentaires over dieren in het regenwoud.
We zochten info op over lama's, het bekendste dier van Peru.

En we lazen een spannend leesboek over een avontuur in de bergen van Peru.

Het was voor Bloem een erg spannend boek, maar we leerde er wel héél veel uit. (Een paar te moeilijke passages heb ik overgeslagen, het verhaal is eigenlijk bedoeld voor 9 tot 12 jarige :-)
We spraken over de verschillen tussen kinderen hier in Europa en kinderen in Zuid-Amerika. We hadden het over straatkinderen, over geen werk hebben en dan ook geen eten, niet zoals hier met de sociale zekerheid waarbij iedereen wél iets van geld krijgt. De verschillen in eten kwamen aan bod, de kleding, het bijgeloof en de angst voor "de berggeest". De onwetendheid . We hadden het over verschillende weersomstandigheden (die kunnen in Peru heel snel veranderen). We hadden het over kleding (Amilcar uit het boek loopt op sandalen die gemaakt zijn van oude autobanden!) En we hadden het over een heel bekend gerecht in Peru, gebraden cavia. Bloem reageerde net als Mees uit het boek "mam, dat is zielig! dat is een huisdier!". Maar na door te praten over de argumenten van Amilcar, kon ze er toch inkomen (al zou ze er nooit van proeven :-) Ze begon prompt wel de dochters van mijn vriendin te plagen, die hebben een heleboel cavia's als huisdier :-)
We hebben genoten van ons project, hebben veel geleerd, moeten nog één opdrachtje doen, en dan over naar het volgende. (ze heeft zo alweer haar wensen kenbaar gemaakt "mam, ik wil wel eens weten hoe.......")

Het boek van Ot en Sien.

De oma van Bloem heeft vroeger leren lezen met Ot en Sien en ze kwam in een kringloop winkel dit boek tegen. Ze bedacht dat het misschien een goed cadeautje was voor Bloem, en ze had gelijk. Bloem heeft van het boek genoten. Ze vond de plaatjes mooi, de verhaaltjes heel herkenbaar en leerde gelijk dat het nog niet eens zo heel lang gelden, veel dingen heel anders gingen. Geen computer, geen bergen speelgoed. De twijfel of er wel geld is voor een "hinkelblok", en de vriendelijke timmerman die er gratis één maakt. Een appel als speciale traktatie..... Ze heeft begrepen dat niet alles even vanzelf sprekend was zoals het tegenwoordig wél vaak is.
Het boek gaf aanleiding tot leuke gesprekjes, het is nu uit, maar zal beslist nog wel eens herlezen worden.

Luistercd : Toermalijn van Mies Bouhuys.

We hebben nog niet zo lang geleden een Action gekregen in ons stadje. Wat we natuurlijk een bijzonder goede aanwinst vinden. Een boel van ons knutsel gerief komt van daar, en ook veel schriften en potloden en dergelijke. (met een erg knutsel-graag madamke in huis is dat wel erg handig.)

Nu ontdekte in dat ze daar ook luisterboeken verkopen. Voor de ongelofelijk lage prijs van 1.99€.
Ik tikte er "Het huisje in het Poeh-hoekje" op de kop. Ergens anders betaal je 17€ :-)

En de cd van "Toermalijn" van Mies Bouhuys. Die kende ik niet, nog nooit van gehoord. Maar de tekeningen zijn van Fiep Westendorp. En die kende ik wel, van Jip en Janneke enzo. En ja, voor die géén 2€ kun je ook wel een gokje wagen.
Dat was dus een goed idee. Het is een dubbel cd, en een erg leuk en leerzaam verhaal. Over een ondankbaar kind en een kind dat heel tevreden is....... Over elkaar helpen.
Dit wordt er één om te her luisteren en her luisteren en her luisteren :-)

Bloem is gek op luistercd's. Een verhaal zonder beeld, dan kan je je eigen verbeelding laten gaan. En dat is mooi om te zien. We luisteren tegenwoordig zoveel luistercd's dat ik er maar een apart label van ga maken. Terwijl zij speelt en luistert kan ik lekker doorwerken (en luister stiekem ook een beetje mee :-)

Jubelientje... luistercd

Ik ben aan de sop boven, Bloem haar kamer moet hoognodig een grote beurt. Ze houd ervan alles uit te halen, maar opruimen lukt nog niet altijd zoals mama het wil :-) En vorige week met vriendje S te logeren is het er echt niet beter op geworden.
Alleen, dat is dan een klein nadeelke aan thuisonderwijs, hoe ruim je eens goed op (met het laten verdwijnen van de nodige dingen :-) als Bloem er de hele tijd met haar neus bovenop zit? (en dan verdwijnt er echt niks :-)

Het antwoord, zet een luister-cd aan :-)
ik had er nog één mee van de bib vorige week, en om één of andere reden wilde ze hem eigenlijk niet luisteren. Ze was er van overtuigd dat hij niet leuk ging zijn :-) Waar ze dat gekke idee vandaan had?
Maar ik heb hem net gewoon aangezet, in onze slaapkamer, die juist naast de hare ligt. Zo dacht ze dat ze wel mee kon gluren...... maar het verhaal was toch veel te grappig.
Nu ben ik dus bijna klaar, en zij heeft genoten van Jubelientje en haar oma. Gewoon heel eenvoudige, herkenbare verhaaltjes met een zotte oma. Toen de tweede cd klaar was kwam de vraag: "mam, hebben ze er nog van Jubelientje :-)" . Volgende keer in de bib dus maar even kijken, ik denk het wel. Ik geniet ervan als ik zie hoe zij er van geniet. Ik vind luister-cd echt super. Zo kan een kind nog zelf zijn fantasie gebruiken bij het verhaal. Ik heb de indruk dat ze veel meer "in" het verhaal zit als ze het alleen hoort. Vorige week ontdekte ik bij onze nieuwe Action ook een hele stapel luister-cd; Het grootste deel is voor volwassenen maar de cd van Pooh-beer in het Pooh-hoekje hadden ze er ook tussen zitten. En dat voor 1.99€. Die hebben we ook gelijk meegenomen!

Voorlezen : Kalle de kleine stierenvechter van Astrid Lindgren.

 Vandaag was weer eens bib-dag en ik raakte verzeild bij de boeken van Astrid Lindgren. Zelf las ik daar vroeger ook al boeken van, en wie kent Pippi Langkous niet??

Maar Kalle de kleine stierenvechter kende ikzelf ook nog niet. De tekeningen zagen er weer erg mooi uit, dus meegenomen.

Het is een dun boek, een verhaal dat precies lang genoeg is voor "toch nog even voorlezen voor bedtijd ook al is het eigenlijk al te laat" :-) 

Maar het is een erg leuk verhaal. Bloem heeft ervan genoten. Ze merkte ook op dat Kalle met aardig te zijn veel verder kwam dan de rest. Een boek met een kleine, maar toch erg belangrijke levensles :-)

Ze gaat beslist de platen nog eens nakijken, die zijn zo mooi en gedetailleerd! De moeite waard.

De schapen en Dingo's in Australië

We keken deze week ook een documentaire over Australië van de bib. Eén stukje daarvan ging over de grote hoeveelheden schapen die er in Australië worden gehouden. De grootste vijand van deze schapen is de Dingo, een verwilderde hond. Daarvoor werd in 1880 een "dingo-fence" gebouwd. Om de Dingo's uit het zuiden weg te houden. Dit hek staat er nog en is 5320 kilometer lang. Om aan een klein kind als Bloem uit te leggen hoe lang dat wel niet is.... Van ons, twee dagen in de auto naar onze vrienden in Noorwegen én weer terug én dan ook nog een keer naar vrienden van ons in Oost Duitsland. Haar oogjes begonnen toch wel te schitteren toen ze dat hoorde. Nu kan ze er zich toch iets bij voorstellen.

We lazen ook het boek "Lucky, de wilde hond" van Anke de Vries. Is een zoeklicht-boekje op AVI4 niveau. Maar een leuk verhaal. Over een Dingo die tam gemaakt wordt door een jongetje.
Ook het schapenscheren kwam in het boekje aan bod en daarop keken we weer even op You Tube.

Daar vonden we dit filmpje, netjes op kindermaat en heel duidelijk. Ik hoefde maar af en toe te vertalen, het Engels gaat echt nut krijgen.

Voor op het Australië-raam maakte we natuurlijk wat nieuwe knutsel's. Een schaapje en een dingo. Ik heb een super site gevonden die vol staat met leuke knutselplaten. 

Ze zijn leuk!

Toch weer een voorleesuurtje in de bib

Vanwege het grote succes vorig jaar verkennen ze het voorlees-uurtje voor kleuters in de bib!
Bloem helemaal blij, die zou het liefst de halve dag voorgelezen worden!

Vandaag was ze dus weer ruim op tijd aanwezig.
Vanwege de winter en januari ging het vandaag over Br het vriest. Klopt wel niet echt met het weer buiten :-)
Ze hebben drie boeken voorgelezen, allemaal over sneeuw. Ik kreeg achteraf een heel uitgebreid verslag. Boek één was over een heksje die de dieren in het bos ging voeren en daarbij in een kuil valt en haar been breekt. (gelukkig was één van de zusje een verpleegster mama :-)
Boek twee ging over een sneeuwpop die dreigde te smelten van de kachel, dus de kachel moest uit en er moesten dan wél een extra stapel dekens op het bed. Maar toen de lente aanbrak smolt de sneeuwman toch. (Hij beloofde echter de volgende winter terug te komen!)
Het derde boek ging over een konijntje dat met zijn mama drie sneeuwpoppen ging maken, zijn papa kon niet meedoen want die was in een vér land en kon niet terug komen vanwege de sneeuw.

Ze heeft zich geamuseerd en mama heeft heerlijk een uurtje in de leeszaal gezeten en gelezen en niks gedaan. Zalig :-)
Op naar volgende maand. Ze heeft de lijst van alle nieuwe onderwerpen al mee gekregen.

De toverfluit geschreven door Francesca Crespi

Bloem wilde de laatste keer in de bib dit boek mee. Leek haar leuk.

Ik had er niet direct goed naar gekeken, maar het is een kinderversie van een Opera van Mozart. Ze vond het verhaal grappig, wilde een heleboel uitleg en details hebben. (wat zijn hofdames, waarom hebben ze zo'n stukkie doek voor hun gezicht (sluier) dan zien ze toch niks, hoe kan het dat de dochter Pamina in het wit is terwijl de moeder, de Koningin van de Nacht helemaal in het zwart is, en zo verder, en zo verder........ :-)

We hebben het dus nogmaals over sprookjes gehad, dat die uiteindelijk ook altijd iets willen leren, namelijk de strijd tussen goed en kwaad, het contrast tussen dag en nacht, donker en licht. 

Het verhaal sprak in elk geval tot de verbeelding, ze heeft de plaatsjes nog heel wat keren nagekeken.

We hebben ook nog even op You-Tube gezocht, achter filmpjes van de opera die uitgevoerd werd. Helaas is alles in het Duits, daar verstaat ze natuurlijk niks van. Maar ze vond het zingen wel erg grappig. Evenals Papageno, de vogelman.

Ik moet straks naar de bib, eens even kijken of ze toevallig een kinderboek over Mozart hebben. :-)

Prinsessen, prinsessen, prinsessen.

Het voorleesboek op dit moment. Er was eens een prinses geschreven door Henri van Daele en met tekeningen van Thé Tjong-Khing. Alle mogelijke klassiekers over prinsessen. En ja, dat is aan Bloem goed besteed. Ze is een echte prinsessen liefhebber. Heeft zich in de kerstvakantie met de nichtjes ook heerlijk uitgeleefd in hun prinsessen-verkleed-koffer.

Dit boek is dus een voltreffer!

De vuurvogel, luister/muziek cd.

 We kwamen op de site van mamanatuurlijk de tip tegen om in de bib eens bij luisterboeken met muziek te kijken. We hebben de Vuurvogel meegenomen en Bloem heeft er van genoten. Ze kwam erachter dat muziek een verhaal extra spannend kan maken. Ze heeft de cd ook verschillende keren beluisterd. Zowel het verhaal als de muziek die er extra op staat.
We hebben het gelijk over sprookjes gehad. Wat sprookjes nu eigenlijk precies zijn. Waaraan een sprookje eigenlijk meestal voldoet.
Namelijk:
* het begint altijd ongeveer met "Er was eens.... of Lang geleden....
* het eindigt vaak met "En ze leefden nog lang en gelukkig..... "
* het is altijd een strijd tussen goed en kwaad.
* er valt een lering uit te trekken.....
* er komt meestal "magie" in voor, dingen die in het echte leven niet kunnen.

Vaak gaan sprookjes over prinsen en prinsessen, en dat is nu net het onderwerp dat ons bijna zesjarig meisje aanspreekt :-)
Ook de Vuurvogel gaat over een prins Ivan, die met behulp van een magische veer van de Vuurvogel, twaalf prinsessen weet te bevrijden uit de handen van de Karchei, de onoverwinnelijke reus.

Voorlezen: Saskia en Jeroen.

Het voorleesboek van dit moment. Meer avonturen van Saskia en Jeroen.
Het is weer een boek van Jaap ter Haar. Eén van mijn favoriete kinderboek schrijvers.
Ook hierin schrijft hij hele gewone grappige voorvallen die gerust realiteit kunnen zijn.
Bloem geniet van de verhalen en lacht heel wat af bij het voorlezen.
Ik heb het boek op de kop getikt bij een oude boeken verkoop van de bib. Ik hoop dus wel dat er in de bib nog andere delen te vinden zullen zijn.
De boeken over Ernstjan en Snabbeltje van Jaap ter Haar hebben we ook al gelezen. Ook deze zijn zeker de moeite waard. Wat ik zelf erg grappig vond in dit boek was het hoofdstuk over de dierentuin. Saskia en Jeroen gaan met hun oom naar de dierentuin uit de Lotje-boeken-serie. Ze komen zelfs oom Nijltje tegen. Voor Bloem was dit ook een grappig stukje herkenning.

Kinderen wereldwijd, mythen, sagen en legende uit alle delen van de wereld.

  Uit de bib dit boek meegenomen met 10 verhalen uit vijf verschillende werelddelen.
Het zijn allemaal "volksverhalen", doorverteld van ouder op kind en nu opgeschreven.
Bloem vond het tof om eens te horen over andere landen, en andere kindjes en vooral andere verhalen. Al vind ze de meeste verhalen toch wel een beetje gek :-)
De koning uit het verhaal uit Marokko, die niet tevreden was tot hij een paleis had gebouwd dat met het paradijs kon vergeleken worden vond ze gewoon dom :-) Hij had al zoveel en het was nog niet goed.
Het verhaal over "Gulnara de krijgsvrouw uit Mongolië vond ze het mooiste. De jongste dochter van zeven gaat in plaats van haar oude vader meevechten in de oorlog van de Khan. In plaats van oorlog brengt ze vrede. Het sprak tot de verbeelding én ook de plaatsjes vond ze mooi bij dit verhaal.
Het boek is geschreven in samenwerking met Unicef. Ik vind het vooral goed dat ze weet dat het er op andere delen van de wereld heel anders toegaat dan thuis. In de zijlijn van het verhaal staan steeds kleine stukjes over een kindje uit het land van het verhaal, dat vond ze erg tof.
Ben benieuwd wat ze van de verhalen gaat onthouden. Je kunt nu eenmaal niet alles onthouden wat je hoort en leert en vanmiddag maakte Bloem de eigenwijze opmerking dat ze alleen plaats heeft in haar hoofd om de dingen die ze leuk vind te onthouden :-) Wat een wijsheid.... :-)

Ikzelf vond het verhaal uit Mexico wel leuk, over de Maismaagden. Zes zussen dansen voor een goede oogst, maar als het de mensen goed gaan vergeten ze dankbaar te zijn en vergeten de maismaagden te danken voor hun werk. Hierop verlaten de maagden het volk en mislukt de oogst weer. Een sprookje met een ware betekenis!

Project zuivel. koe- woorden lezen, koe - zin lezen en ontbrekende woorden schrijven én een koe tekenen.

We zijn gister begonnen met een nieuw project. Over zuivel/melk. Eerst hebben we gister een berg informatie behandeld. Ee aantal filmpjes gekeken via YouTube, en alle info samen besproken.
Vanaf vandaag zijn we dan begonnen om alle info te verwerken. Ik verweef de lees en rekenles meestal ook gelijk in het project. Vind ze zelf erg leuk. Ik zoek het internet even af op wat trefwoorden voor werkblaadjes, en de rest van de bladen maak ik gewoon even zelf.
Ik kwam gister hier een tof idee tegen. Het is natuurlijk wél in het Engels, dus ik heb het aangepast aan onze taal én aan ons project. En gelijk ook weer een Zin op het bord om te lezen en vervolgens de ontbrekende borden in te vullen om de zin daarna uit te beelden.

De blaadjes.

Druk bezig

het eindresultaat, ik vind de koe erg leuk gelukt

Verder hebben we twee verhalen gelezen in het boek " Rund - Reis om de wereld" van Bibi Dumon Tak.

Elf verhalen over koeien rond de wereld. Het eerste verhaal van vandaag ging over de Hérens koeien in Zwitserland (we hebben dan even opgezocht waar Zwitserland dan wel niet ligt). Een echt leuk verhaal, met interessante weetjes. Koeien die vechten voor hun plezier, omdat ze allemaal de sterkste willen zijn. En dan de verkiezing van de koningin van de koeien, het sprak bij Bloem echt tot de verbeelding. Achteraf even op YouTube gezocht of we deze koeien konden vinden, en ja, ze staan erop.

We keken ook nog een filmpje over de grote bellen die ze rond hun nek dragen en vinden beide dat dat toch erg veel lawaai moet maken voor die beesten. Maarja, om je koeien inde bergen terug te kunnen vinden is het natuurlijk wél handig.

Het tweede verhaal heb ik overgeslagen, dat ging over de stierengevechten in Spanje. Heb har in eigen woorden uitgelegd wat de gevechten inhouden maar vond haar met vijf jaar te klein voor het hele verhaal. (soms ben ik het ook niet eens met de woordkeuze van de schrijfster, maar dat pas ik gewoon even aan tijdens het lezen :-)

Het derde verhaal over "de grote oversteek" was wél weer super om voor te lezen. Over 13 jarige jongens die op de koeien passen in Mali. Het boek is echt een aanrader. Leert ze gelijk dat het er in andere landen op deze wereld héél anders aan toe kan gaan.  Morgen gaan we verder.

De leesles hebben we vandaag ook met koeien verbracht. We zijn begonnen in het boekje "boer Koen". Een AVI 1 boekje van de bib. We zijn met methode de Haan ondertussen zover dat de AVI boekjes grotendeels gelezen kunnen worden. Nog niet alle woorden, maar hetgeen ze niet weet spel ik voor, en dan is ze er meestal gelijk mee weg. 

Dit was zo'n beetje het "voorbereidde" deel van de dag. De rest van het leren gaat "speels". 

Het voorleesboek van dit moment: Verhalen van toen van W.G. van de Hulst.

 Voordat er naar bed gegaan kan worden moet er eerst nog voorgelezen worden. :-) Op het moment is dat een "ouderwets" boek. Eén die mijn moeder vroeger ook voorlas. Ik haalde zojuist even een plaatje van bol.com en las daar bij de recensie : " Dit toch wel erg ouderwetse boek zal waarschijnlijk kinderen niet meer zo aanspreken; wellicht meer hun ouders vanwege een bepaald jeugdsentiment."

En ja, het is inderdaad jeugdsentiment, maar...; Bloem geniet! Ze is helemaal mee in het verhaal, ziet het voor zich gebeuren, en ja, er moet dan ook een heel verhaal per avond door, want ze kan niet slapen voor ze weet hoe het afloopt. Ben het dus niet eens met deze meneer/mevrouw. 
Maar dat geeft niet, ieder zijn mening, en wij gaan morgen door met " Zo’n griezelig beest ".
( in het groen, want dat beest blijkt een kikker te zijn :-)