Vrije tekening.

Gewoon een vrije tekening van Bloem. Vond hem erg leuk gelukt.

Zondagsschool les over het "onze Vader".

We hadden vorige zondag in de zondagsschool een les over het Onze Vader. De kinderen kennen dat wel, maar ik vroeg me af of ze ook begrijpen wat er wordt bedoeld. Op de site van ministry-to-children vond ik wat extra ideeën en een leuke kleur/doe plaat.
Was een mooie les, fijn om te zien dat de kinderen gaan nadenken over hetgeen ze horen. Als verwerking kregen ze elk de plaat hiernaast (voor de jongetjes een jongetje natuurlijk :-) en mochten ze zelf opschrijven wat ze wilden bidden. Was mooi om te zien hoe elk op zijn eigen manier dat invulde.

De rode prinses, Paul Biegel.

Deze lazen we voor, Bloem was hem al als luisterboek begonnen via Superboek maar ergens liep het boek daar vast. En ze wilde natuurlijk graag weten hoe het afliep. Zelf kende ik het boek ook niet, al is het een "oude" :-)
Maar samen hebben we lol gehad bij het voorlezen. Het is grappig geschreven, soms veranderde ik de zinsopbouw een beetje ;-), maar er zitten grappig woordspelingen in, en daar houd Bloem wel van. Een beetje doordenken bij hoe iets geschreven wordt. En het is lekker spannend. Waar ze een goed jaar geleden niks van spanning wilde weten, begint ze dat nu juist erg leuk te vinden. Zeker leuk dus.

Het liedje van Pietje Puk.

Bloem vond dat het liedje van Pietje Puk ook in haar poëzie/liedjes schriftje moest.

En deze keer wilde ze het ook helemaal zelf doen!

Ze is nog steeds super grote fan van de boeken. Ze vind het  steeds bekende terugkomen heerlijk vertrouwd. 

Dubbeldik de poes, Spitsoor de hond en Krikkie de papegaai.

Het altijd tegen elkaar aan botsen bij het de hoek om slaan met Langdraad, zijn slechte humeur maar toch altijd weer vrienden aan het eind van het boek.

Verder houd Bloem van alle grappig woordspelingen die er in het boek voorkomen en de zegswijzes.

Vind ze heerlijk. Ze haalt uit de tekst heel rap eruit wat er met de zegswijze bedoeld wordt, vaak hebben we hele discussies. Is grappig. Helaas zitten we op dit moment aan het laatste deeltje dat we hebben. We speuren hard in kringloopwinkels achter nog ontbrekende deeltjes voor onze serie.

gelukkig hebben we hier wel enige boekenkasten vol leuk, spannende toffe boeken én is de bib niet al te ver weg. We zijn nog lang niet uitgelezen :-)

Eén, twee, drie, vier,

Pietje Puk die heeft plezier,

vijf, zes, zeven, acht,

't is Pietje Puk die altijd lacht.

Subtraction lapbook, even een zelfstandig controle klusje.

Bloem moest van mij, even ter controle, zelfstandig aan de slag met een subtractief lapbook van hogeschoolshare. Ze krijgt op het moment nog geen "examens" of proefwerkweek zoals de kinderen op. Verschil moet er zijn :-) . Ze heeft heel erg de neiging op te gaan stressen van zodra ze hoort dat het proefjes zijn. En daar ik elke dag al "evalueer" en zie wat wél en nog niet gaat, vind ik deze extra stress helemaal niet nodig. Nu kreeg ze van mij dus al het materiaal aangereikt voor het "min-lapbook". We hebben samen even vlug overlopen hoe ze de verschillende onderdeeltjes in elkaar moest zetten, en daarna heb ik haar aan de tuintafel geïnstalleerd en ben zelf aan de sop gegaan.
En ja, dat ging goed, zeker voor een dametje dat op het moment een vreselijk hekel heeft aan rekenen. Ze denkt echt dat alles te moeilijk is, dat ze het niet kan, dat ze te dom is........
"Mama, leer me nu maar met geld rekenen, want dat heb ik later nodig, de rest hoef ik niet" :-)

de foto wil om onbekende reden niet even
netjes draaien, dus zo maar even :-)

Het gekke is dat met geld rekenen ook inderdaad géén probleem is, ze legt zo, zonder probleem gepast geld op tafel bij de oefeningen. Klokkijken vind ze ook super om te doen, daar zitten we ondertussen bij het inoefenen van de "vijf minuutjes". Wat ook vlot verloopt. Maten en gewichten, lengtemaat... alles vliegt erdoor, behalve de klassieke plus en min sommen. We hebben nu het werkboek van de methode even aan de kant gelegd en zijn vol in de automatisering van de sommen. Via spelletjes, kleine werkopdrachten, flitskaarten, getallenlijnen op het terras. Het is niet zozeer een "niet kunnen", dan wel een gebrek aan zelfvertrouwen. Die gaan we dus eerst opkrikken zodat ze weer verder kan. Dat is toch wel een groot voordeel van ons thuisonderwijs. De lessen op maat, ruim tijd kunnen nemen als iets ineens moeilijk gaat. Ook gelijk in de gaten hebben als er iets misloopt en zodoende ook snel kunnen ingrijpen.
We zijn blij met onze keuze.

Tekenen met lijntjes

Op Pinterest had ik een leuke teken opdracht gevonden.
Daar er ook een huishouden gedaan moet worden :-), heb ik Bloem zelfstandig aan de teken opdracht gezet. Ik heb haar laten zien wat de bedoeling was, heb dan een luisterboek aangezet en heb haar laten doen.
Alleen bij het "streepjes trekken" van de lucht had ze er precies een beetje genoeg van :-) de rest van de tekening is goed geslaagd. Ze vond het in elk geval leuk om te doen.

Sport-dag; oriëntatie-loop en touwen-parkoers

Afgelopen donderdag was weer een TO-groep dag. Deze keer trokken we naar provinciaal domein Puyenbroeck. In de voormiddag deden we een oriëntatie loop. De kinderen kregen een plattegrond en een strookje met nummers. Over het domein staan paaltjes "verstopt". De "ongeveer" plaatst staat aangegeven op de plattegrond, maar op de plaats zelf moest er toch ook nog een beetje gezocht worden. Achter een rijtje bomen, een tiental meter van het pad af, het dijkje naar beneden. De nummer van het paaltje moest ook overéén komen met de nummer op hun strookje.

We verdeelde de groep in drie, de grote jongens "tegen" de grote meisjes en de papa en mama's gingen met de kleintjes op stap. Die kleintjes vonden het super tof, of het nu regende of niet, ze gingen vol enthousiast door voor een volgende paal.

Middageten deden we in de cafetaria omdat er af en toe toch wel een regenbui viel, maar daarna trokken we naar de skeelerbaan. Een deel van de kinderen had hun skeelers mee, Bloem ook, maar die is gewoon veel te bang om te vallen :-) Ze gaf dus de voorkeur aan haar steppie. Wat ook prima ging. Het midden van de skeelerbaan is een touwen-parkoers, en die was echt tof. Bloem deed die, samen met een vriendje ook zeker drie keer volledig uit. Ze verlegde haar grenzen weer, dingen die ze pas geleden echt niet durfde, werden nu zonder probleem geprobeerd. Was leuk.
Af en toe viel er een bui uit de lucht, maar dat mocht de pret echt niet drukken. Denk dat de mama's daar meer last van hebben dan de kinderen.

De terugweg was minder plezant. Juist na de traject zone van 90 km/per uur ter hoogte van Gent werd er op de borden aangegeven dat we moesten vertragen naar 70 en daarna naar 50. Een file in aantocht dacht ik, dus ik ben netjes vertraagd. Vele andere hadden blijkbaar erg haast en die vlamden door. Tot het even later inderdaad plots stilstond. Daar wij traag reden, kon ik prima stoppen, de dame achter mij helaas niet. Die ging in volle vaart in ons autootje. Achterkant is volledig kapot en mijn kofferbak gaat niet meer toe. Maar we zijn zeer dankbaar dat wijzelf niks mankeren, buiten behoorlijk schrikken natuurlijk. Een jongen jongens was zo vriendelijk gelijk te stoppen en zijn hulp aan te bieden, dat hebben we zeer gewaardeerd. En vlak daarna reed ons ook een politiecombi achterop met een zeer behulpzame agent. Vonden we ook heel tof. Voor het eerst in 20 jaar rijden moesten we dus een schade formulier invullen. Deed toch raar. Achteraf in een traag tempo naar huis.
Ondertussen hadden we in de aut interessante gesprekken over, in schuld zijn, verzekeringen, hoe werkt dat dan precies....... Zo is alles een aanleiding tot een mooi én leerrijk gesprek ;-)