Twee vrije tekeningen.

Het is nog steeds vakantie hier, al lezen we tussendoor natuurlijk wel, en rekenen we ook (wat ze niet zo leuk vind ;-) en stelt Bloem nog steeds de hele dag vragen waar we dan antwoorden op zoeken. Leren houdt gewoon nooit op ;-)

Maar er wordt ook veel gespeeld, op straat gefietst met de buurmeisjes, of in het zwembad bij de buren gespetterd, én er wordt veel geknutseld en getekend en geverfd. Dat kan ze uren volhouden, vooral als er ondertussen een luisterboek aan staat.Gister zouden we op bezoek gaan bij een oude dame van onze gemeente. Daar wilde ze graag iets moois voor tekenen. (deze dame bewaart alles wat de kinderen voor haar maken, en dan is het natuurlijk extra leuk om voor haar iets te maken) Het werd een pauw van de Art for Kid Hub. Ze maakte ook voor mij de twee leeuwen, vond ze super mooi gelukt.

We lopen weer een "beetje" achter, maar we zijn dit jaar "vol" de vakantie ingevlogen :-) Maar ik wilde toch nog even een blogje wagen aan ons afsluit-uitje met de TO-groep.We hebben er een gezellig twee-daagse van gemaakt aan de zee!Eerst gingen we naar het provinciaal domein "de nachtegaal". Daar splitsten we op in klein en tieners. Bloem hoort bij "klein", ik weet niet precies wat de tiener-groep heeft gedaan.We maakte met de kleintjes een "piraten-tocht". Een schatkaart met veel kruisjes, bij elk kruisje een info-bord met weetjes over de natuur in de duinen én een vraagje. Het goede antwoord gaf een code, die code gaf een letter en met alle letters kwam je uit op een bepaalde plaats op het domein. Daar vond je een getal-code en daarmee ging de schatkist aan de info balie op.

Was tof, de kinderen vonden het leuk. En het is ze dan ook gelukt.

Daarna aten we onze picknick op en vertrokken naar het strand van De Panne.

Op het strand kregen we een gids-beurt van een erg vriendelijk gids. We leerde een heleboel over alle mogelijk schelpen en zee-slakken. Hoe ze aan hun naam komen, hoe ze leven en nog veel meer bijzonderheden. Hierna volgende natuurlijk een strandwandeling op zoek naar al deze schelpen en slakken. We vonden er heel wat. Wijzelf gaan meestal wandelen in Blankenberge maar in De Panne vind je veel meer verschillende soorten schelpen. Echt een aanrader.

Na de wandeling trokken we naar de camping van De Panne en zette we ons tentje op en kookte we een potje op zo'n camping vuurtje. Ook dat was voor ons een hele uitdaging. Ik denk dat wij de enige twee waren die nog nooit gekampeerd hadden :-). ik vind het vooral een berg werk ;-) maar het gezelschap was erg leuk, dus dan is het de moeite. We gaan best nog mee kamperen met de groep (er zijn al plannen voor het volgende schooljaar ;-) maar zelf als gezin zie ik het ons niet direct doen. Dusja, onze thuisonderwijs -loopbaan laat ons echt wel onze grenzen verleggen :-) De kinderen, én Bloem, genoten volop. Het weer werkte lekker mee. Er werd gezwommen en gegraven, spelletjes gespeeld en voorgelezen, een klein beetje geslapen ;-) en veel gebabbeld. Nu is het vakantie, en Bloem mist de uitjes :-) We hebben ondertussen al samen gezeten om een nieuw programma te maken voor het volgende jaar, en het beloofd.......... 

het voorlees-uurtje

Vrije tekening.

Gewoon een vrije tekening van Bloem. Vond hem erg leuk gelukt.

Zondagsschool les over het "onze Vader".

We hadden vorige zondag in de zondagsschool een les over het Onze Vader. De kinderen kennen dat wel, maar ik vroeg me af of ze ook begrijpen wat er wordt bedoeld. Op de site van ministry-to-children vond ik wat extra ideeën en een leuke kleur/doe plaat.
Was een mooie les, fijn om te zien dat de kinderen gaan nadenken over hetgeen ze horen. Als verwerking kregen ze elk de plaat hiernaast (voor de jongetjes een jongetje natuurlijk :-) en mochten ze zelf opschrijven wat ze wilden bidden. Was mooi om te zien hoe elk op zijn eigen manier dat invulde.

De rode prinses, Paul Biegel.

Deze lazen we voor, Bloem was hem al als luisterboek begonnen via Superboek maar ergens liep het boek daar vast. En ze wilde natuurlijk graag weten hoe het afliep. Zelf kende ik het boek ook niet, al is het een "oude" :-)
Maar samen hebben we lol gehad bij het voorlezen. Het is grappig geschreven, soms veranderde ik de zinsopbouw een beetje ;-), maar er zitten grappig woordspelingen in, en daar houd Bloem wel van. Een beetje doordenken bij hoe iets geschreven wordt. En het is lekker spannend. Waar ze een goed jaar geleden niks van spanning wilde weten, begint ze dat nu juist erg leuk te vinden. Zeker leuk dus.

Het liedje van Pietje Puk.

Bloem vond dat het liedje van Pietje Puk ook in haar poëzie/liedjes schriftje moest.

En deze keer wilde ze het ook helemaal zelf doen!

Ze is nog steeds super grote fan van de boeken. Ze vind het  steeds bekende terugkomen heerlijk vertrouwd. 

Dubbeldik de poes, Spitsoor de hond en Krikkie de papegaai.

Het altijd tegen elkaar aan botsen bij het de hoek om slaan met Langdraad, zijn slechte humeur maar toch altijd weer vrienden aan het eind van het boek.

Verder houd Bloem van alle grappig woordspelingen die er in het boek voorkomen en de zegswijzes.

Vind ze heerlijk. Ze haalt uit de tekst heel rap eruit wat er met de zegswijze bedoeld wordt, vaak hebben we hele discussies. Is grappig. Helaas zitten we op dit moment aan het laatste deeltje dat we hebben. We speuren hard in kringloopwinkels achter nog ontbrekende deeltjes voor onze serie.

gelukkig hebben we hier wel enige boekenkasten vol leuk, spannende toffe boeken én is de bib niet al te ver weg. We zijn nog lang niet uitgelezen :-)

Eén, twee, drie, vier,

Pietje Puk die heeft plezier,

vijf, zes, zeven, acht,

't is Pietje Puk die altijd lacht.

Subtraction lapbook, even een zelfstandig controle klusje.

Bloem moest van mij, even ter controle, zelfstandig aan de slag met een subtractief lapbook van hogeschoolshare. Ze krijgt op het moment nog geen "examens" of proefwerkweek zoals de kinderen op. Verschil moet er zijn :-) . Ze heeft heel erg de neiging op te gaan stressen van zodra ze hoort dat het proefjes zijn. En daar ik elke dag al "evalueer" en zie wat wél en nog niet gaat, vind ik deze extra stress helemaal niet nodig. Nu kreeg ze van mij dus al het materiaal aangereikt voor het "min-lapbook". We hebben samen even vlug overlopen hoe ze de verschillende onderdeeltjes in elkaar moest zetten, en daarna heb ik haar aan de tuintafel geïnstalleerd en ben zelf aan de sop gegaan.
En ja, dat ging goed, zeker voor een dametje dat op het moment een vreselijk hekel heeft aan rekenen. Ze denkt echt dat alles te moeilijk is, dat ze het niet kan, dat ze te dom is........
"Mama, leer me nu maar met geld rekenen, want dat heb ik later nodig, de rest hoef ik niet" :-)

de foto wil om onbekende reden niet even
netjes draaien, dus zo maar even :-)

Het gekke is dat met geld rekenen ook inderdaad géén probleem is, ze legt zo, zonder probleem gepast geld op tafel bij de oefeningen. Klokkijken vind ze ook super om te doen, daar zitten we ondertussen bij het inoefenen van de "vijf minuutjes". Wat ook vlot verloopt. Maten en gewichten, lengtemaat... alles vliegt erdoor, behalve de klassieke plus en min sommen. We hebben nu het werkboek van de methode even aan de kant gelegd en zijn vol in de automatisering van de sommen. Via spelletjes, kleine werkopdrachten, flitskaarten, getallenlijnen op het terras. Het is niet zozeer een "niet kunnen", dan wel een gebrek aan zelfvertrouwen. Die gaan we dus eerst opkrikken zodat ze weer verder kan. Dat is toch wel een groot voordeel van ons thuisonderwijs. De lessen op maat, ruim tijd kunnen nemen als iets ineens moeilijk gaat. Ook gelijk in de gaten hebben als er iets misloopt en zodoende ook snel kunnen ingrijpen.
We zijn blij met onze keuze.